By Accident

By Accident

It started without a plan.

I photographed whatever caught my attention. At some point, everything caught my attention.

A stone with a body.
A dead bird with a lamp.
A cable with a wound.

Things began to form relationships with one another.

Or at least, that’s how it seemed to me.

At that point, I could have talked about intention, meaning, and artistic exploration.

I won’t.

Besides, in an age of self-promotion, art doesn’t necessarily have to communicate something real.

It just has to look like it has something to say.

And, if necessary, we can explain it afterwards.

In the end, I found something.
I’m just not sure what.

By Accident.

Κατά λάθος

Ξεκίνησε χωρίς σχέδιο.

Φωτογράφιζα ό,τι μου τραβούσε την προσοχή.
Κάποια στιγμή, όλα μου τραβούσαν την προσοχή.

Μια πέτρα με ένα σώμα.
Ένα νεκρό πουλί με ένα φωτιστικό.
Ένα καλώδιο με μια πληγή.

Τα πράγματα άρχισαν να αποκτούν σχέσεις μεταξύ τους.

Ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

Κάπου εκεί θα μπορούσα να μιλήσω για πρόθεση,
νόημα και καλλιτεχνική αναζήτηση.

Δεν θα το κάνω.

Άλλωστε, στην εποχή της αυτοπροβολής,
η τέχνη δεν χρειάζεται απαραίτητα να επικοινωνεί κάτι αληθινό.

Αρκεί να φαίνεται ότι έχει κάτι να πει.

Και, αν χρειαστεί, το εξηγούμε μετά.

Τελικά, κάτι βρήκα.
Δεν είμαι σίγουρος τι.

Κατά λάθος.